[EBF-RM] ออกรบ #4

posted on 24 Jul 2014 11:09 by aong-kung in EBF

 

เอนทรี่ย์นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม

 
 
 
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

 

ชื่อเควส : ออกรบ #4

เครดิตที่ได้รับ : 200 Cr.

หมายเลขทหาร : #1260

ชื่อตัวละคร : Pvt. Lynnessa  Abigail  Clay

=============================================


28 มกราคม 1028 …..

.


.

สงครามที่เริ่มขึ้นและยังคงไม่รู้เวลาสิ้นสุด

ข่าวความคืบหน้าและความเสียหายยังคงถูกส่งมาที่กองทัพเป็นระยะ

ความเสียหายเริ่มหนักขึ้นทุกขณะ…

ทั้งบาดเจ็บและล้มตาย…

.

และตอนนี้


.

‘ทัพหลวงประกาศเรียกกำลังเสริมไปยังเขตสงครามอิคดราซิล’


.

ต้องเตรียมตัวให้พร้อม….สงครามไม่ใช่การวิ่งเล่นในทุ่งดอกไม้

เด็กสาวลอบถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะตรวจสอบสัมภาระเป็นครั้งสุดท้าย  ในใจกำลังลังเลเล็กน้อย


ควรต้องบอกให้ครอบครัวรับรู้ว่ากำลังก้าวเดินไปยังสงคราม

.

หรือว่า

.

ปล่อยให้เฝ้ารอวันสุดสัปดาห์ที่เธอเองก็ไม่รู้ว่าจะได้กลับไปหาเมื่อไหร่

ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วตัวเธอเอง ที่ไม่กล้าพูดออกไป

จะให้ครอบครัวเพียงคนเดียวของเธอมานั่งห่วง

.

ทำไม่ได้หรอก…

.

ดวงตายังคงจ้องมองโทรศัพท์และลังเลอยู่แบบนั้นอย่างเนิ่นนาน

เพียงแค่เรื่องเล็กน้อยกลับตัดสินใจได้ยากเหลือเกิน


‘ควรทำยังไง?’


ตัวเลือกที่สามออกมาหลังจากลังเลอยู่นาน ทำให้ต้องหนักใจอีกครั้ง

คนที่เกลี่ยกล่อมให้ครอบครัวเพียงคนเดียวของเธอยอมฟังได้ก็มีแต่คนๆนั้น

ทั้งที่มองแล้วไม่น่าจะทำแบบนั้นได้…กลับชักจูงคนได้ง่ายอย่างน่าประหลาด…

ดูราวกับว่าเล่ห์เหลี่ยมเยอะจนไม่อาจตามทัน…

แต่ก็ซื่อตรงมากพอที่จะพูดสิ่งที่คิด

ที่สำคัญ


หากไร้ซึ่งค่าตอบแทน ก็จะไม่มีวันยื่นมือเข้ามาช่วยไม่ว่าเรื่องอะไร


คนแบบนั้นจะยอมช่วยเธอหรือเปล่า…



‘ต้องลองเสี่ยง’



เมื่อตัดสินใจได้แล้วจึงโทรไปหาทันที แม้ว่าเป็นตัวเลือกที่มีโอกาสโดนปฏิเสธสูง

แต่ถ้าหากทำได้… ผลที่ออกมาก็คุ้มค่าที่ต้องเสี่ยง

.

คำพูดและน้ำเสียงของเขาตอนรับสายทำให้เธอแปลกใจเล็กน้อย


‘หืม เธอก็ด้วยเหรอ?’  น้ำเสียงของอีกฝ่ายนั้นพูดออกมาราวกับว่ารู้ล่วงหน้าว่าอะไรจะเกิดขึ้น


‘..อือ ….ช่วย...บอก….’ เด็กสาวนั้นตอบอย่างตะกุกตะกัก ถึงเวลาจริงๆกลับพูดไม่ออก


‘...ไม่กล้าลางั้นสินะ...เข้าใจแล้วล่ะ’ ปลายสายตอบกลับมาพลางหัวเราะเบาๆ  หากว่าไม่เคยรู้จัก น้ำเสียงและคำพูดพวกนั้น ...อบอุ่นอย่างประหลาด


‘..ขอบคุณ...แล้ว...’


เป็นหนึ่งในหลายครั้งที่เขาทำให้เธอประหลาดใจ ทั้งทีเป็นคนแบบนั้น แท้ๆ กลับตอบรับที่จะช่วยทันที  เด็กสาวรู้สึกโล่งใจแต่ยังไม่ทันทีจะพูดอะไรต่อ นอกจากคำขอบคุณ น้ำเสียงสบายๆจากปลายสายตอนแรกก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ….


‘ถ้าเจอหมอนั่น….ฝากบอกด้วยนะว่าฉัน...ไม่ได้โกรธ..แล้วก็อย่าให้เจ็บมากกว่านี้..’ เสียงถอนหายใจเบาๆ ลอดเข้ามา เหมือนว่าจะหนักใจหลายๆเรื่องอยู่ไม่น้อย ..


‘...ถ้าเจอ จะบอกให้ก็แล้วกัน...’


‘..แล้วเธอน่ะ..ดูแลตัวเองดีๆล่ะ คุณลุงน่ะ เขาเองก็เป็นห่วงหลานของเขาเหมือนกัน...’


‘รู้แล้วล่ะ… ขอโทษที่ต้องให้วุ่นวาย...’


‘การสั่งเสีย ไม่สิ การบอกลาใครสักคนที่รักมากๆ ฉันก็พอเข้าใจหรอกนะ…

เพราะฉะนั้น  ทำหน้าที่ให้เต็มที่ แล้วก็รักษาชีวิตตัวเองกลับมาให้สมกับที่คนๆหนึ่งนั่งเป็นห่วงก็แล้วกัน

โชคดีล่ะ...’


จบประโยคของคนๆนั้น สัญญาณก็ขาดหายไปทันทีเพราะอีกฝ่ายตัดสายเธอไปแล้ว  มือที่ถือโทรศัพท์อยู่นั้นเลื่อนลงมากุมอกและสั่นเล็กน้อย ….ก่อนที่จะค่อยๆยิ้มออกมา


“เราไม่ตายง่ายๆหรอก...จะส่งข้อความไปให้ถึงคนที่นายฝากบอกแล้วกัน….ขอบคุณนะ..”

=============================================

28 January 1028 : Kratos , Yggdrasil at Lothenian’s Pass

[#1260]  STATUS : ถูกเรียกเป็นกำลังเสริม


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 


By Aong’kun

aong-kung.exteen.com

ปล.มาอัพเก็บไว้ที่ exteen เฉยๆ #...






Comment

Comment:

Tweet